“Er was eens… “
Je kent het wel, deze typische opener van sprookjes. Het neemt je dadelijk mee in een verhaal dat uiteindelijk goed afloopt.
Maar ken je deze al: “Dit is het ontluisterende relaas van het geldverslindende projectmonster”? Nee? Niet erg, ik neem samen met jou even een duik in de begroting van de stad Nieuwpoort.
Het huidige bestuur besliste een tijd geleden om een nieuw stadskantoor te bouwen, zeg maar een nieuw stadhuis waar heel wat bevoegde diensten hun plek vinden, en dat alles ten dienste van de burger. Mooi, toch? Of niet? Men begrootte in 2021 deze kosten op 9,6 miljoen EUR, verhoogd met 1,4 miljoen EUR studiekosten. Burgerservice mag al eens wat geld kosten, nietwaar.
Ook in december ’22 bleef men bij deze raming. Verrassend was dan ook dat naar aanleiding van de jongste gemeenteraad op donderdag 21 december 2023 de begroting voor de komende jaren maar liefst ruim 15 miljoen EUR voorzag. Dat omvat het totaal van kosten en erelonen – meer dan 1 miljoen – verminderd met subsidies. Een stijging van dik 4 miljoen EUR of ongeveer 37,5%. De schrandersten in het bestuur wapenen zich natuurlijk met een dooddoend “jaja maar alles wordt duurder”.
Wel, laat me toch even wat cijfers op tafel gooien: een studie van bouwfederatie Embuild stelde vast dat in 2023 de prijsstijgingen voor bouwmaterialen stil vielen en dat enkel nog de loonindexeringen zorgen voor een duurder kostenplaatje van bouwprojecten. Beste vrienden, jullie weten natuurlijk zelf dat de loonsindexeringen het afgelopen jaar maximum 10% bedroegen. Geen 37,5%! Of is jouw loon wel zoveel gestegen? Bam! Het geldverslindende projectmonster heeft toegeslagen!
Strike twee: het nieuwe technische centrum dat gebouwd zal worden voor onze technische diensten werd oorspronkelijk begroot op 4,2 miljoen, vorig jaar naar 7 miljoen herzien, om uiteindelijk onlangs op 9 miljoen EUR te landen. Voor alle duidelijkheid: laat ons hardwerkend stadspersoneel inderdaad de nodige faciliteiten krijgen om goed werk te leveren en eindelijk deftig gehuisvest te worden.
Maar opnieuw is het duidelijk dat er erg veel geld naar grote projecten gaat en meer zelfs: dat men steevast de kosten onderschat.
Gelukkig heeft de stad Nieuwpoort een enorm financiële meevaller gekend met de verkoop van de site gravé-parking in Nieuwpoort Bad, maar waar had men gestaan zonder deze meevaller? Een enorme financiële kater, zoveel is zeker.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over strike drie (het nieuwe sportcentrum dat veel meer kost dan gepland) en vooral strike vier: Villa Hurlebise is intussen een bodemloos vat waar maar geld blijft in gepompt worden.
Klap op de vuurpijl is misschien wel project vijf: het Bommenvrij wordt gerenoveerd (tot daar het goede nieuws) wat na aftrek voor subsidies toch nog op 1,4 miljoen EUR neerkomt ten laste van de stad. En nu komt het… men weet nog niet waarvoor het gebouw zal dienen. Ongetwijfeld geef ook jij, beste lezer, geld uit zonder te weten waarvoor…
Minstens even belangrijk voor een stad is haar sociaal weefsel. Mogen de Nieuwpoortse verenigingen ook eens centraal staan? Hun werkingsubsidies zijn de afgelopen jaren niét geïndexeerd, terwijl hun kosten wel toenamen.
Er rest maar één conclusie: alles is blijkbaar ondergeschikt aan grote infrastructuurwerken terwijl ons sociaal weefsel ferme scheuren vertoont. Een sprookje is het al lang niet meer, wel een donkere nachtmerrie. Wil de laatste het licht dan maar uitdoen?
Gaëtan Billiau
Noot: door ziekte kon ik de gemeenteraad niet bijwonen, maar het mag duidelijk zijn dat ik hier wou tegen stemmen. Gelukkig heb ik voordien met collega-raadslid Johan Vanblaere samengezeten en heeft hij de honneurs waargenomen om deze punten aan te kaarten op de zitting en ook zijn tegenstem te geven. Waarvoor dank.
