We moeten – zoals steeds – van onze voorzitter verslag doen van de afgelopen gemeenteraad. Alleen. Het was geen gemeenteraad op 16 oktober in Nieuwpoort ; het was Sinterklaas, Kerst en Pasen tegelijk in het stadhuis. Nu alle CD&V leden hun mandaten in intercommunales en overgesubsidieerde vzw’s op zak hebben, was het blijkbaar tijd om wat cadeaus uit te delen. Volgt u even mee.
Punt twee van de agenda had betrekking op de wijziging van de premie die jonge gezinnen sinds enkele jaren krijgen wanneer ze een huis aankopen in Nieuwpoort. Deze premie werd opgetrokken van 10.000 euro naar 11.250 euro. Elke maatregel die jonge gezinnen wil aantrekken om naar Nieuwpoort te komen, vinden wij een goede maatregel. Ons ultieme doel voor Nieuwpoort is: meer kinderen in een buggy op straat, dan hondjes in een buggy. De sossen waren kritisch bij monde van Jo Met De Cijfers. Jo vond het beter om de premie van 2018 te indexeren. U weet, Jo heeft een fetisj voor indexeringen. Er gaat geen gemeenteraad voorbij of hij heeft opgemerkt dat iets niet werd geïndexeerd dat wel moest geïndexeerd worden of dat iets wel werd geïndexeerd dat niet mocht geïndexeerd worden. Mocht Bart De Wever ooit de indexspong durven invoeren, dan zit de ouwe Rousseau al in zijn nek nog voor de kleine Rousseau zijn haar heeft goed gelegd (en dat heeft bij de kleine nochtans prioriteit). Zoals gezegd zijn wij pro de premie voor jonge gezinnen. We vroegen ons wel luidop af of we die maatregel niet eerst eens moeten evalueren. Hoeveel jonge gezinnen zouden uiteindelijk voor Nieuwpoort hebben gekozen omwille van die premie? 10.000 euro is niet weinig, maar in het kader van een aankoopbudget voor een woning uiteindelijk toch maar een fractie. De burgemeester vond de vraag interessant en een goed idee. Moeten we eens doen, zei hij. En dat was het dan ook. En daar zal het dan ook bij blijven, de burgemeester kennende. Niettegenstaande er efficiëntere manieren zijn om jonge gezinnen aan te trekken, hebben we de premie alvast goedgekeurd. Beter iets dan niets.
Het volgende punt was de aktename van het meerjarenplan van de brandweer. Hier valt niets goed of af te keuren, enkel te slikken wat onze burgemeester bij Brandweerzone Westhoek uit de brand wist te slepen. Voor de komende vijf jaar is dat een verhoging van het budget van 653.000 euro naar meer dan 1,1 miljoen euro. Ook de verdeelsleutel is gewijzigd van 6,65% in het totaalbudget naar 8,07%. Bien joué dus van onze burgervader. Het budget voor de kazernering en de ambulance zit trouwens niet in deze raming. Dat van die ambulance betwistte de burgemeester wel maar hij is mis.
We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om nog eens te vragen of we het volgende in juni wel goed hadden begrepen : namelijk wij betalen de bouw van onze kazerne helemaal zelf en stellen die dan gratis ter beschikking van de Brandweerzone? Dit is nogal uniek in Vlaanderen. De burgemeester bevestigde. Wat moeten die andere burgemeesters in de brandweerzone toch een leute hebben met de onze. We waren aanwezig op de wijkraad van de Jachthavenwijk waar de burgemeester de aanwezigen suste dat hij er op zal toezien dat het een mooie kazerne zal worden. Nu is een kazerne niet meer dan een gebouw met enkele garagepoorten en een prominente plek voor een pingpongtafel, maar met de voorziene 4 miljoen euro wensen we hem alvast veel succes om er een architecturale parel van te maken. In elk geval, we namen – zoals gevraagd – akte van de bijna verdubbeling van het budget van de brandweerzone.
Volgende punt : aankoop woning Valkestraat. Om een preview te krijgen van wat er op de agenda van de gemeenteraad komt, moet je HLN lezen. Tenminste als het bestuur cadeautjes heeft uit te delen. Zo kondigde de burgemeester in de krant aan dat het stadsbestuur een rijwoning had gekocht in de Valkestraat voor 375.000 euro en met een bedrag van 1,25 miljoen euro (“ruwe schatting”) gaan we dat renoveren en er een “muziekhuis” van maken. Van een rijwoning. ‘Joepiejuplahoi ‘voor onze fanfare en concertband, al zal de huidige generatie er nog niet te veel plezier aan hebben. Het bestuur heeft het pand nu al gekocht, maar de eigenares mag er nog drie jaar – gratis – wonen. Waarom het pand nu al gekocht werd, is ons een raadsel. Zeker omdat de Stad een voorkooprecht had, en dus een verkoop gewoon kon afwachten. Ook een raadsel is waarom er 25.000 euro boven de prijs uit het schattingsverslag werd betaald. Zelfs na het stellen van de vraag, blijven deze punten een raadsel. O ja, de burgemeester had die 1,25 miljoen euro renovatiekosten zelf berekend. Op een blaadje. Een “ruwe schatting”, heet zo iets. Hij is uiteindelijk ingenieur. We moeten hem daarop vertrouwen zo zei hij. Jammer, dat onze aannemer niet rekent aan een bouwkost van 1.450 euro/m² zoals onze burgemeester. Zijn we dan te streng als we dit een ondoordacht plan vinden? Los van dit financieel amateurbeleid, was onze grootste kritiek dat we voor een muziekhuis al een fantastische zaal hebben. De Cardijnzaal. Ideaal gelegen. Dit gebouw kan naast muziekhuis, ook voor toneel- of gemeenschapshuis dienen. Renovatie zal weliswaar duurder zijn, maar de aankoop hoeft alvast niet meer te gebeuren. En eens gerestaureerd hebben we er een erfgoedparel bij.
Oh ja, voor de bezorgde zielen onder ons. Schepen Gunst kwam nog even uit zijn post-electorale winterslaap om op te merken dat hij tijdens de verkiezing ook zo’n plan had voor de Cardijnzaal. Maar dat hij als kopman helaas niet de meeste stemmen van zijn lijst heeft gehaald. Het was fijn nog een teken van leven te zien van hem. Maar wat hij zei, wisten we natuurlijk al.
De grootste lolly was voor – hoe kan het ook anders – meneer pastoor en zijn drie kerkgangers. De kerkfabrieken hadden ook een meerjarenbegroting ingediend dat moest goedgekeurd worden. Onze immer efficiënte voorzitter Rik Lips stelde voor om al die budgetten meteen samen goed te keuren. Dat kon. Maar niet zonder dat we eerst een kleine kanttekening mochten maken. In eerdere notulen hebt u al kunnen lezen dat wij het Katholieke instituut niet echt genegen zijn. Met wat pater Jan en zuster Ursula de afgelopen decennia hebben uitgestoken, zijn er voldoende morele gronden om de Kerk elke financiële toelage tot in het hiernamaals te ontzeggen. Komt daar nog bij dat de Kerk de grootste grootgrondbezitter ter wereld is, met miljarden roerend vermogen en een kunstpatrimonium waar het Louvre jaloers op is. Maar goed, den Kaloot regeert al (te) lang onze stad maar ook ons land. Gevolg: de gemeenten zijn wettelijk verplicht de zogenaamde Kerkfabrieken financieel te ondersteunen. Al zijn ze niet verplicht te geven wat gevraagd wordt.
De Nieuwpoortse Kerkfabrieken vragen wat extra voor de komende 5 jaar. Kent u het gezegde: “een duivelszak is nooit gevuld”?Welnu, de Nieuwpoortse offerschaal moet daar niet voor onder doen. Dat “wat extra” blijkt een stijging van 151.859,09 euro naar 268.852,00 euro in 2030. Oftewel een stijging van 77%. Voor alle duidelijkheid : het personeel, genre Roger Van Gheluwe, staat al op de loonlijst van het Ministerie van Justitie. Het gaat enkel over de financiering van het onderhoud van gebouwen en het organiseren van vieringen. Andere personeelskosten worden dan weer in een VZW gestoken waar de gemeente apart nog eens voor mag opdraaien (genre de 36.000 euro voor het loon van een notoir CD&V-gemeenteraadslid). 268.852,00 euro voor vier kerken dus. In Middelkerke staan er 12 kerken en de gemeentelijke toelage bedraagt er niet drie keer meer, maar 40.000 euro minder, zijnde 225.000 euro. Zo lijkt het er op dat gulzigheid geen zonde, maar eerder een deugd is binnen de Nieuwpoortse kerk.
De kerken zitten zelden vol. Twee van de vier zijn zelfs al officieel gesloten. Wat is de reden dan van die stijging met 116.992,30 euro,? Naar goede gewoonte kregen we geen deftig antwoord op de gemeenteraad. Dan maar zelf op onderzoek uit geweest. De documenten die de kerkfabriek had ingediend, verduidelijkten alvast één en ander. De woning Hoogstraat nr. 67 eigendom van Onze-Lieve Vrouwekerk : leggen van vinyl, vernieuwen van de keuken en venster (€ 30.000); haar woning aan de Willem De Roolaan nr. 98 eerste verdiep : plaatsen van een nieuwe badkamer en toilet (€ 25.000). We mogen dus ook opdraaien voor het privépatrimonium van de kerkfabrieken. De kerkfabriek Onze-Lieve-Vrouwe heeft zo vier huizen en 10 garageboxen die ze verhuurt. Dat onderhouden kost natuurlijk wat. Resultaat van de stemming : De kaloot keurde goed, wij tegen en de sos ook tegen.
We naderden het einde. De zakken waren leeg. Na al dat leuke nieuws, moest onze fractieleider tijdens de actualia-ronde helaas de partypooper zijn. Slecht vel die van ons. Net nu het stadsbestuur (met het geld van de Nieuwpoortenaar) serieus wat aflaten had gekocht, moest hij nog even fijntjes opmerken dat hij in de notulen van het Schepencollege van 23 september had gelezen dat de Bijzondere Belastinginspectie (BBI) was gepasseerd op het stadhuis. Nu wil je die mannen van de BBI liever niet voor je stoep hebben staan, dus onze fractieleider vroeg zich af welke blijde boodschap de BBI met zich mee had. Er gingen plots zoveel toeters en bellen af dat de burgemeester stelde dat het ook voor onze eigen fractieleider zijn veiligheid (we verzinnen het niet!) het best was dat dit onderwerp achter gesloten deuren zou behandeld worden. Onze fractieleider stemde hierin toe maar wou er toch eerst even op wijzen dat hij zich tegen elke doofpotoperatie hevig zou verzetten. (Toch ook echt een dramaturg verloren gegaan aan onze fractieleider). Toen hij eindelijk buiten kwam, mompelde onze nummer één iets in de trant van “hier gaan we nog van horen.” We wachten dus samen met u af waarom ons Schepencollege zo moeilijk doet om de BBI de documenten uit het parkingdossier te overhandigen.
De afterdrink hebben we andermaal aan ons laten voorbijgaan. We wilden de paringsdans tussen den sos en den tsjeef niet storen. We horen in de wandelgangen steeds luider dat de ene bang is en de andere honger heeft. Benieuwd of en wanneer dat tot een huwelijk gaat leiden. Van ons kan u evenwel zeker zijn: wij blijven liever lastposten dan lakeien.
Dimitri Dedecker
